Jutro idziemy oglądać mieszkanko. We wtorek werdykt.

Zastanawiam się jak to wszystko wpłynie na nasze relacje.

Ja - On, Ja - Ona, Ona - On.

W sumie najbardziej zalezy mi na tych pierwszych dwóch, a co do ostatniej - byleby się nie zabijali.





Głupota ludzka nie zna granic, ale bez komentarza - bo po co.





Kwitnę ja, a we mnie świat. Mimo niepokoju czuję, że wszystko się ułoży. Że wszystkim nam się uda.

Czasem milczę bez powodu, chociaż mam do powiedzenia mnóstwo. Czasem mówię, mimo że do powiedzenia nie mam nic.





Ciekawe, czy spelnie się w roli "kury domowej", czy będę potrafiła zadbać o nasze gniazdko, o nasz dobytek.



Gdy tak sobie pomyślałam co spakuję - doszlam do wniosku, że cała ja to pół pokoju książek, jedna czwarta ciuchów, jedna czwarta papierów i trochę wspomnień. Napewno zabiorę plakat z Marylin Monroe, ten na którym siedzi w fotelu tak niepewnie się uśmiechając.



Ciekawa też jestem reakcji i tego co się zmieni. Co stracę, co zyskam.

Zyskam noce u boku ukochanego, odrobinę samodzielności i ciut niepkoju, co stracę?



TO SIĘ DOPIERO OKAŻE.